Nie ma dru­giego człowieka ta­kiego

Nie ma dru­giego człowieka ta­kiego jak ty. Jes­teś je­dyny w swoim rodza­ju i wyjątko­wy, całko­wicie ory­ginal­ny i niepow­tarzal­ny. Nie wie­rzysz w to, ale nap­rawdę nie ma
żad­ne­go dru­giego ta­kiego jak ty. I żaden człowiek, które­go kochasz, nie będzie już zwyczaj­nym człowiekiem. Ja­kaś osob­li­wa siła przy­ciąga­nia pro­mieniuje z niego. I ty zmieniasz się pod je­go wpływem. Je­mu możesz na­wet po­wie­dzieć: "Dla mnie nie mu­sisz być nieomyl­ny, bez błędów
ani dos­ko­nały, bo: Ja prze­cież Ciebie lu­bię!

Wyniki (łaciński) 1:

Quis similis tui, et non sit alius. Tu de quodam singulari omnino singularis et unica. Non credo, sed tamen non
est similis tui. Et non homo, quem diligis, homini non erit. Nescio quo attractio, procedit ab eo. Et inde influxum mutantur. Ipse etiam dicit: "Ad me, inquit, non opus esse infallibilis, sine errore
, vel perfecta, quia ego te etiam!